نارسیس رایانه

تجربه ای ناب در هیمالیا …! l نقد بازی FARCRY 4

همیشه سری بازیهای فارکرای رده بالایی بین بازیهای هم نسل خود داشته است . سازندگان آن از فرمول خاصی برای ساخت بازی استفاده نمیکنند بلکه این خود داستان و مکانیک بازی است که بازی را شکل میدهد. به تازگی اکثر بازی ها در هر سبک ، گیمر را در فضای جهان باز (( open world )) قرار میدهند تا با آزادی عمل و با تاکتیک خاص خود به اهداف هر مرحله دست پیدا کنند ولی عنوان farcry از سال ۲۰۰۴ تا به امروز در دنیایی جهان باز پیش میرود. بلند پروازی و جسارت تیم سازنده farcry 4 باعث شد با عنوان جهان باز خیره کننده رو به رو باشیم. هرچند کاراکترها و داستان تغییر کرده ولی روند بازی یادآور گیم پلی خاص فرانچایز farcry است.

2

این بار قهرمان ما (( Ajay Ghale )) ، یک امریکایی است که به سرزمین ساختگی kyrat بازمیگردد تا آخرین وصیت مادر خود را انجام دهد. اما هنوز از مرز این کشور عبور نکرده که یک میزبانی گرم از او میشود و وارد مبارزات گروهی شورشی به اسم (( Golden Path )) با (( Pagan min )) دیکتاتور مستبد این سرزمین میشود. Ajay نقش یک نیزه در جنگ بین این دو گروه را ایفا میکند و بیشتر به عنوان یک آزادی خواه به فکر کشور میباشد. در طول بازی بین سنت مردم آن سرزمین و اسلحه های مدرنیته قرار میگیرد و مانند جزر و مد دریا هر از گاهی در یک شورش بالا آمده و مطرح میشود.
متاسفانه بیشتر انتخاب های بازی بین بد و بدتر صورت میگیرد بدلیل آنکه دو رهبر Golden Path آرمان های متفاوت دارند و به سختی بر عقیده خود ایستاده اند و این سخت است که باید یکی از این دو جناح را بپذیریم. دیدگاه Ajay فرق دارد ، او با بینش بیشتری به مسائل فکر میکند شما چه بخواهید و چه نخواهید باید بایک سری کاراکترهای جذاب بازی وقت بگذرانید مانند دوره گردهایی که اطراف جاده اسلحه و مهمات میفروشند و مرا یاد فارکرای ۲ می اندازند و کاراکترهای دیگری که این سوال را در ذهن شما ایجاد میکند که :
آن ها از کجا آمده اند؟ داستان زندگیشان چیست ؟ آیا حرف هایشان را باور کنم؟

3

سرزمین تبتی kyrat ستاره واقعی این بازی است. دنیایی متنوع و پر زرق و برق که مملو از مجسمه ها و نقاشی های مذهبی ، رنگ های عرفانی ، شورش و خطر است. شاید بتوانیم که بگوییم سرزمین زیبای kyrat با مرحله تبتی uncharted رقابت میکند. فارکرای ۴ گیمر را به سرزمین های هیمالیا با جاده های پیچ در پیچ ، کوه های صعب العبور و سرزمین های کنار رودخانه میبرد. یک کشور فقیر با منابع طبیعی غنی در کنار مردمی که درگیر زراعت ، دین پرستی و جنگ داخلی با ارتش ویژه royal هستند.
شاید بتوان سرزمین rock island در فارکرای ۳ را شبیه به kyrat دانست. به وسیله گیم پلی جذاب و جدید بازی با قلاب و طناب میتوان از صخره ها بالا رفت و روی آن ها ایستاد. بیشتر جا به جایی های بازی را با سیستم قلاب و طناب انجام میدادم زیرا کنترل ماشین در مناطق کوهستانی و جاده های باریک سخت بود . جاده های باریک و ارتفاع زیاد به اندازه کافی رانندگی را سخت میکرد به علاوه کنترل جهت و سرعت ماشین به سختی این موضوع اضافه میکرد. با سیستم کنترل خودکار ماشین که جدیدا در بازی قرار گفته است ، بازهم احتمال سقوط و منحرف شدن از جاده وجود دارد.

4

مراحل هیمالیا بسیار نفس گیر است ولی در بعضی مراحل خسته کننده و طولانی میشود. اگرچه طراحی محیط هیمالیا با آن چیزی که در واقعیت هست فاصله دارد. بیایید به نسخه نسل بعدی بازی نگاهی بیندازیم ، موتور ساخت بازی Dunia engine است موتوری که برای ساخت بازی farcry 2 به کار رفته است و این خیلی جالب است که گستره زیادی از مناطق دور دست را به نمایش میگذارد. زمانی که برفراز یک سرزمین در حال پرواز هستید جزئیات خوبی از فضای زیر پای خود را میتوانید ببینید
مردم اطراف مدام در حال کار وفعالیت خود میباشند ، آن هایی که فارکرای ۳ را بازی کرده باشند این موارد برایشان آشنا است. فعالیت اصلی دنیای جهان باز فارکرای ، گرفتن پایگاه های اطراف ، فتح برج های رادیویی ، شکار حیوانات برای آپدیت کردن وسائل و انجام مراحل کشتن و یا دزدین اشخاص در سزمین kyrat است. حیوانات به عنوان یک عامل خطرناک بازدارنده عمل میکنند ، شما میتوانید امیدوار باشید که از فیل های داخل پایگاه دشمن به عنوان یک دوست استفاده کنید. تنوع وسائل نقلیه کار را برای جابه جایی در سرزمین kyrat بسیار راحت کرده است. یکی از پرهیجان ترین قسمت های بازی شلیک به قفس حیوانات و آزاد کردن آن ها نزدیک دشمنان بود که باعث میشد لحظات خیلی پرهیجان و فوق العاده را در بازی ایجاد کند.

5

بازیکنان میتوانستند در مراحل فرعی با دوستان تماس گرفته و از آن ها کمک بگیرند ولی این مراحل چالش جدی نداشتند . مراحل اصلی بازی فقط به بخش تک نفره محدود میشود و بخش چند نفره فقط در مراحل فرعی کابرد دارد. گشت وگذار در دنیای فارکرای ۴ به همراه دوستان خیلی لذت بخش و پرهیجان است و من امیدوارم این بخش در آینده کامل تر و خیلی اختصاصی تر شود.
سیستم پیشرفت و ارتقا بازی در بسیاری از موارد به شما دروغ میگوید و عمل نمیکند. شما میتوانید به مراحل اصلی فقط بپدازید و یا به کمک مردم kyrat بروید . همه چیز به درخت مهارت های شما ، اسلحه های باز شده و پول نقد شما بستگی دارد که میتوانید با آن ها اسلحه بخرید یا املاک Ghale را آپدیت کنید . این قدرت پردازش بالا ، ساعت ها شما را غرق دنیای فارکرای خواهد کرد.
بخش چند نفره بازی سعی کرده انتخاب مبارزات در نقشه های بزرگ را به شما واگذار کند . یکی از مشکلات بازی را میتوان همین بخش دانست ، زمانی که مثلا ده بازیکن در یک نقشه بزرگ برای بدست آوردن یک آبجکت تلاش میکنند در مسافت های یکسان از آبجکت قرار نمیگیرند و برخی دورتر هستند ، این باعث میشود از دیگر بازیکنان عقب بیفتند.

6

بخش نیمه کامل چند نفره ، کمی نا امید کننده است البته در بازی های این سبک حرفای زیادی برای گفتن دارد . ارزش آن را دارد برای یک ماجراجویی در سرزمین های تبتی kyrat گذرنامه خود را از دست دهید و با اکتشاف در سرزمین های یخ زده هیمالیا تجربه ای ناب را داشته باشید.
ایده : استفاده از فرمول فارکرای ۳ برای سفر به هیمالیا ، بخش نا امید کننده چند نفره در مراحل فرعی
گرافیک : کوه های یخ زده پرهیجان و نفس گیر که به خوبی طراحی شده اند.
صدا : Cliff Martinez و تیم خوب او ، به خوبی از پس کار برآمده اند.
گیم پلی : بیشتر مکانیک بازی از فارکرای ۳ منتقل شده است ، مکانیک اسلحه ها عالی است . کاش کنترل ماشین هم بهتر بود تا بدون استرس از یک جاده کوهستانی بالا برویم.
سرگرمی : کاوش های بسیار خوب در kyrat میتواند ساعت ها بازیکنان را سرگرم کند.

نمره کلی : ۹ / ۱۰

7

اشتراک گذاری در FaceBook اشتراک گذاری در Twitter google +
  1. اشکان عالیخانی می‌گه:

    نقد خوبی بود دوست عزیز.
    فقط یک ایراد و یک انتقاد داشتم:یک اینکه نسخه ی اول Far cry که توسط cryteck ساخته شد اصلا محیط باز نبود ولی شما در مقدمه گفتید محیط باز بوده. دوم اینکه برای بازی بزرگی مانند فارکرای و کلی ماموریت و کار های گوناگون خلاصه و کم نوشتید. مثلا اصلا شخصیت پردازی pagan min را توضیح ندادید و از اسلحه های متنوع بازی سخنی نگفتید.
    به هر حال ممنون.

    • علیرضا شریف می‌گه:

      اشکان تقریبا محیط بازی بود ، خطی خطی هم نبود ، بیشتر ابتکار عمل دست خود گیمر بود. یکی از نقاط ضعف بازی به نظرم شخصیت پردازی خیلی بد پاگان مین بود که اصلا جزو نقاط قوت بازی محسوب نمیشد.

      سعید ای ول ، من ۷۸ درصد تونستم بکنم .کلا شخصیت پردازی بازی از نظر من ضعیف بود

      مهندس درباره سوال شما و بقیه دوستان که همین سوال رو داشتن
      بله کلا اعتقاد به نقد های خسته کننده چند صفحه ای ندارم ، شما اگه سایت های بزرگ نقد نویسی مثل گیم اینفورمر و … رو هم ببینید همه کوتاه نقد مینویسن تا اولا همه بخونن و دوم اینکه خسته نشن ، منم برای همین نکات مهم بازی رو خیلی کوتاه میگم. فکر کنم دوره نوشتن نقدهای چند صفحه طولانی تموم شده.

  2. سعید آقابابایی می‌گه:

    سلام علیرضا جان.خسته نباشی. من تازه دیشب این بازی رو ۹۵ درصد تموم کردم و حدود ۴۷ ساعت شد بازی کردنم. نمره ی منم به بازی ۹ اینا هستش. این نقدت کجا نقد یونیتی کجا. این واقعا نقد خوبیه و به نکات خوبی اشاره کردی برعکس اون نقد که……………..
    در مورد کوتاه بودن با اشکان موافقم.این بازی جای خیلی خیلی بیشتر نوشتن داره.شخصیت پاگان مین و همینطور امیتا و سابال که تشنه ی قدرت هستن واقعا باید بهش پرداخته بشه.
    در مجموع خسته نباشی.
    واقعا با این که نوشتی ستاره ی این بازی سرزمینشه کاملا موافقم.هنگ میکردم وقتی راه میرفتم توی محیطها.

    تمام برجها و outpost ها و دونه دونه ی منظقه های طرد که علامت سوال بودن و تمام ژورنال ها و تمام نامه هاو تمام ماسکهای گمشده رو به همراه تمام ماموریتهای بمب و شکار و نجات و …..هر چی که وجود داشت بدون یه دونه جا انداختن کامل کردم و بازی شد ۹۵ درصد و اونم فکر کنم به خاطر یکی دوتا تفنگ بود که ازاد نشد چون uplay می خواست و انلاین که من نداشتم و دو ۳ تا از ماشین سواری هارو هم نرفتم.نقشه ی بازی رو کهاخرش نگاه میکردم به خودم افتخار کردم.کل نقش پاکسازی کامل شده بود.

  3. MR Engineer می‌گه:

    نقد کوتاه و خوبی بود
    کلا همه ی نقد هات کوتاه هستن؟