نارسیس رایانه

آرامش قبل از طوفان Sniper Elite 4

همه چیز ساکت و عادی به نظر می‌رسد و هیچ حرکت مشکوکی در ساعات گذشته گزارش نشده است. فرمانده به آرامی در حال قدم زدن میان سربازان بوده و محیط را بررسی می‌‍کند؛ تق! به همین راحتی و بدون این که کسی متوجه شود چه اتفاقی افتاده یک گلوله از پشت به سر فرمانده اصابت می‌کند و پس از خرد کردن جمجمه‌اش به آرامی از چشم راستش بیرون می‌افتد. صحنه‌ای آشنا در فیلم‌ها و بازی‌های رایانه‌ای که تک‌تیراندازی ماهر از ناکجا آباد اصلی‌ترین افراد سیستم ارتش دشمن را یکی پس از دیگری قلع و قمع کرده و سراغ هدف بعدی می‌رود. سناریو اصلی همیشه در همین یک خط خلاصه شده و تنها متغیرهای این مسئله‌ی ساده افراد قربانی و نحوه به هلاکت رسیدن آن‌هاست! فرقی نمی‌کند مشغول تماشای فیلم سینمایی هستید یا پس از خرج کردن ۶۰ دلار نازنین درحالی که با خود زمزمه می‌کنید «من چرا این بازی رو خریدم آخر؟» به پای کنسول یا PC نشسته اید؛ با وضع کنونی مثل این که تا ابد قرار نیست تغییری در این سبک رخ دهد. یکی از اصلی‌ترین ارکان این تکرار مکررات عنوان «اسنایپر الیت» (به اختصار SE) است که هر چند سال یک‌بار منتشر شده و در هر نسخه با نهایت خوش‌ذوقی و نوآوری یک کشور جدید را برمی‌گزیند و بعد هم این ماموریتی را با مضمون «خب دیگه برو همه رو بکش» به بازی‌کن محول می‌کند. در ادامه با بازی‌سنتر همراه باشید تا با آخرین نسخه اسنایپر الیت کمی بیشتر آشنا شویم.

اگر تمامی عناوین اسنایپر محور را دنبال کرده باشید قطعا هیچ ذوقی برای نسخه جدید این سری نخواهید داشت؛ اما نکته قابل تفکر اینجاست که اگر هیچ‌کدام از این بازی‌ها را تجربه نکرده‌اید، باز هم چندان علاقه‌ای به خرید نسخه چهارم SE نخواهید داشت! علت بسیار ساده است؛ کفگیر این سبک آن‌چنان محکم به ته دیگ خورده که حتی در تبلیغات عناوین این دسته هم کوچک‌ترین هایپی برای مخاطبان ایجاد نمی‌شود. اکثر عناوین اکشن از جنگ جهانی اول و دوم شروع کردند و پس از به جان هم انداختن کشورها در زمان حال، آینده را نیز پیش‌بینی کرده و با ابزار آلات و سلاح پیشرفته داستان بسیار جالب و جدید جنگ آمریکا با روسیه و عراق و… را روایت می‌کنند! برخلاف این دسته که البته آن‌ها هم کم‌کم در حال بازگشت به ریشه‌هایشان هستند، سری SE هنوز در دهه ۳۰ و ۴۰ میلادی مانده و عوض زمان، مکان‌ها را شخم می‌زند. نسخه چهارم در کشور دوست و همسایه ایتالیا و در سال ۱۹۴۳ روایت می‌شود؛ درگیر عظیمی میان نیروهای ایتالیا و فاشیست‌ها که در جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد. بازی‌کنان کنترل «کارل فیربورن» را در دست خواهند داشت که سرنوشت خود را بلافاصله پس از وقایع SE3 و در روستایی به نام «بیلانتی» رقم می‌زند؛ خوش‌بختانه جلوه‌های بصری بازهم پیشرفت داشته و کاملا درخور نسل هشتم کنسول‌هاست.

در واقع اسنایپر الیت از آن دسته عناوینی است که گرچه گرافیک خارق‌العاده‌ای ارایه نمی‌دهد اما همواره از این نظر مقبول بوده است. تنوع مناظر در بیلانتی به سبب موقعیت جزیره مانندی که دارد، بسیار قابل قبول به نظر می‌رسد و علاوه براین موتور بازی نیز با بهبودهای فراوانی همراه است؛ همچنین محیط این روستا ۳ برابر بزرگ‌تر از مناطق نسخه سوم بوده و از این حیث کاملا ارضا کننده است. قبل از این که به گرافیک بازی بیش از حد مجاز دل خوش کنید لازم می‌دانیم برجکتان را مورد هدف قرار داده و اشاره کنیم که طبق تجربه‌ای که از شرکت «ربلین» داریم احتمالا بازهم مکان‌ها و وسایل موجود در آن‌ها هیچ‌گونه تعاملی نداشته و خبری از زنده بودن محیط نخواهد بود. تخریب‌پذیری همواره در این سری بسیار سطحی و غیرقابل باور بوده و بعید می‌دانیم معجزه‌ای در رابطه با نسخه چهارم رخ داده باشد. همان‌گونه که مستحضر هستید از اصلی‌ترین نقاط قوت SE دوربین X-Ray آن است که واقعا فرقی نمی‌کند برای چندمین بار قرار است با آن مواجه شویم، چون این بخش آن‌قدر لذت‌بخش و کم‌نقص است که هربار ارزش دیدن دوباره را دارد. قسمتی که حالا از قبل هم بهتر شده و در چهارمین نسخه از سری اسنایپر الیت، دوربین اکس-ری محدود به تیراندازی با اسلحه نمی‌شود. از این به بعد ضرباتی که با سلاح سرد و یا از طریق مخفی‌کاری به دشمنان وارد می‌شود نیز تحت این قابلیت پخش شده و مخفی‌کاری مانند گذشته خشک و بی روح دنبال نخواهد شد.

از دیگر پیشرفت‌هایی که می‌توان به آن دل بست وعده سازندگان برای بهتر کردن هوش مصنوعی بازی است. اگر SE3 را تجربه کرده باشید قطعا با ما هم نظر خواهید بود که دشمنان در این نسخه از نظر بهره هوشی فرق چندانی با بیماران امین آباد نداشتند! به گونه‌ای که حتی اگر بازی‌کن علاقه‌مند به پیش‌بردن اهداف خود از راه اکشن داشت نیز موفق نمی‌شد؛ چرا که دشمنان آن‌قدر کند ذهن بودند که در اکثر مواقع متوجه حضور اسنایپر قصه ما نمی‌شدند. اگر هم احیانا باگی رخ می‌داد و در کمال ناباوری درگیری صورت می‌گرفت، بخش اکشن آن‌چنان بی‌کیفیت تعبیه شده بود که پس از چند ثانیه ناخودآگاه به سبک سیامک انصاری به نمایشگر خود پوکر فیس نشان می‌دادید. اسنایپر الیت گرچه هنوز هم نام اسنایپر را یدک می‌کشد و کلیت بازی را همین موضوع تشکیل می‌دهد، اما تمرکز اصلی سازندگان اینک بر روی بخش‌های دیگر گیم‌پلی است. مخفی‌کاری و مبارزات از اصلی‌ترین گزینه‌هایی است که تریلرها تاکید زیادی روی آن دارند. به لطف قابلیت جدید دوربین شکاری، سطح قدرتمندی دشمنان و سلاح‌هایی که آنان با خود به همراه دارند مشخص خواهد شد. این سیستم از آن جهت حائز اهمیت است که در صورت کشته شدن فرمانده، بقیه افراد تمام سعی خود را می‌کنند تا قاتل را پیدا کرده و به سزای اعمال خود برسانند! اما طبعا با کشته شدن یک سرباز معمولی، نیروهای دیگر جدیت چندانی در جست و جوی محیط به خرج نمی‌دهند.

 

سنایپر الیت ۴ این‌بار کمی متفاوت‌تر به نظر می‌رسد؛ یا بهتر است بگوییم وعده‌های داده شده کمی پخته‌تر و وسوسه‌انگیزتر هستند. یکی از اصلی‌ترین دلایل این امر می‌تواند تغییر یافتن متنشر کننده این نسخه باشد. ربلین دیگر با «۵۰۵ گیمز» همکاری نداشته و وظیفه انتشار را نیز خودش به گردن گرفته است. باید اندکی دیگر منتظر ماند و دید بالاخره سری SE از چرخه تکرار این سبک خارج شده و می‌تواند عنوان درخور تحسینی باشد یا کمافی السابق یک مجموعه «معمولی» در این صنعت خواهد ماند.

اشتراک گذاری در FaceBook اشتراک گذاری در Twitter google +