نارسیس رایانه

نقد و بررسی Pro Evolution Soccer 2014

فوتبال ورزشی بسیار محبوب است و مخاطبان چند صد میلیونی در سراسر دنیا دارد. به همین دلیل، در میان شبیه سازهای ورزشی، از اهمیت بالاتری نسبت به سایر رشته ها برخوردار است و سود دهی فراوانی هم دارد. در این بین کمپانی Konami بهره فراوانی از محبوبیت آن برده و با عرضه سالیانه نسخه های جدیدی از شبیه ساز خود یعنی Winning Eleven که بعد به Pro Evolution Soccer تغییر نام داد، به یکی از قطب های صنعت بازیسازی در این حوزه تبدیل شده است.

به جرأت می توان گفت که نسل های گذشته تحت سلطه این عنوان قرار داشتند و علاقه مندان و سازندگان به آنچه که می خواستند در آن سال ها دست پیدا کردند. اما این روند در نسل هفتم ادامه نیافت و PES از رقیب سنتی خود عقب ماند. شاید آخرین نسخه مورد قبول این سری، PES 2007 باشد و پس از آن شاهد درجازنی های سلسله وار این مجموعه بوده ایم. البته هر وقت صحبت از عرضه نسخه ای جدید از PES به میان آمده، Konami دم از تغییرات بنیادین زده، اما این تحولات یا در حدی نبودند که باعث پیروزی آن شوند و یا به روش های نادرستی در بازی پیاده سازی شده اند. اکنون PES 2014 به نوعی آخرین حضور گسترده سری در این نسل به حساب می آید که باید دید آیا توانسته حسن ختامی موفقیت آمیز بر آن باشد یا خیر؟



گرافیک

چند سالی می شود که این سری پیشرفت های گرافیکی قابل توجه ای به خود ندیده است. شاید سابقه سهل انگاری های سازندگان در زمینه بصری، به عرضه اولین نسخه این سری در نسل هفتم و پیشرفت های گرافیکی نسبت به نسخه های نسل ششمی بازی برگردد. اما از همان ابتدا که بحث PES 2014 و استفاده از موتور پایه جدیدی به میان آمد، خیلی ها به آن امیدوار شدند. بر خلاف گذشته، این قسمت با موتور نسل بعدی FOX Engine ساخته شده که نسخه ای از همان موتور قدرتمندی است که Metal Gear Solid V با آن ساخته می شود. در واقع برای اولین بار است که از این موتور خارج از پروژه های داخلی استودیوی Kojima Productions استفاده می شود و این خود یک مزیت برای PES 2014 است.
طراحی مدل تیم ها و چهره های بازیکنان سیر صعودی داشته و اینبار شاهد اثرات پویایی بر آنان هستیم. خوشحالی، ناراحتی، خشم و حتی هیجان، از جمله این آثار هستند. این ویژگی ها، هر چند اندک، اما قطعاً خوشایند علاقه مندان این سری خواهند بود. پیراهن بازیکنان، دیگر عضوی از بدن آن ها نیست و می توان اجزای آن را از اعضای بدن تفکیک کرد و بر گوشه های آن اثر گذاشت. البته عملکرد متناقض سازندگان در طراحی چهره بازیکنان همچنان دیده می شود و ویژگی های بکار رفته، اغلب شامل ستارگان مطرح جهان می شوند. جالب اینجاست که حتی در حق برخی بازیکنان مطرح بین المللی نیز ظلم شده است.

تا جایی که ممکن است بازیکن محبوب خود را در برخورد اول تشخیص ندهید! چهره واقعی و زیبای موتور قدرمند بازی را به محض ورود به استادیوم ها بهتر می توانید ببینید و از دنیای زنده و پرجزئیات آن ها لذت ببرید. طراحی خوب و طبیعی استادیوم ها، تماشاچیان و استفاده از فیزیک Havok برای پردازش انیمیشن ها بسیار چشم نواز هستند. وجود برخی تکنیک های اختصاصی برای ستارگان و در حالت کلی حرکات خوب سایر بازیکنان در نوع خود یک گام بلند برای این سری محسوب می شود. هوش مصنوعی ارتقاء یافته و عمل و عکس العمل های بهتری را از بازیکنان و داور در مسابقات شاهد هستیم. اما تأکید می کنم که با وجود تمام ارزش های PES 2014 از نظر بصری، نباید انتظار یک MGS V دیگر را از این بازی داشته باشید.



موسیقی/صداگذاری

PES 2013 از نظر صداگذاری پیشرفت های قابل توجه ای نسبت به نسخه های قبلی داشت، اما این سیر صعودی در این نسخه دوام نداشته است. البته این به معنای عملکرد ضعیف بازی در این زمینه نیست، بلکه عدم پیشرفت نسخه جدید، خود یک ناکامی محسوب می شود. همچنان بیش از هر چیز، گزارش بازی است که بیشترین توجهات را به سمت خود معطوف می کند. بر خلاف انتقادات شدید گذشته، همچنان جان چمپیون (Jon Champion)* گزارشگر بازی است. این بدان معناست که باید نسبت به گزارشات سرد و تکراری او بی تفاوت باشید یا با برخی حرکات نامتعارفش همچون سکوت های بی دلیل در برخی از حساس ترین لحظه های بازی آشنایی داشته باشید و کمی هم پرحرفی هایش را تحمل کنید. از سوی دیگر، صدای ورزشگاه ها در سطح خوبی قرار دارد و شاهد تشویق های به مراتب تعاملی تری از سوی تماشاگران هستیم. وقایعی همچون رفتار خشن بازیکنان، به ثمر رسیدن گل و… همگی از سوی تماشاچیان مورد قضاوت قرار می گیرند. موسیقی نیز از نظر کیفیت مناسب است، اما از نظر تنوع، سطح بالایی ندارد. ظاهراً قرار نیست که قطعات موزیک بیشتری برای این سری لاینسس شوند.



گیم پلی

سال گذشته PES 2013 با تغییرات قابل توجهی راهی بازار شده بود و در آن نسخه، سعی شد تا با برطرف کردن مشکلات عمده قبل، گیم پلی به تکامل برسد. پیشرفت هایی هم که در زمینه هوش مصنوعی صورت گرفته بود، باعث شد تا پس از مدت ها، تجربه ای روان تر را داشته باشیم. به همین دلیل، انتظار یک تجربه بی نقص از PES 2014 می رفت، اما باید اعتراف کرد که این آرمان آنگونه که باید تحقق نیافت. هسته اصلی و ساختار بازی همچنان دست نخورده باقی مانده و در برخی ابعاد شاهد پیشرفت هایی نیز هستیم. سیستم کنترل بازیکنان بسیار روان تر از قبل شده، اما با برخی فاکتورهای شبیه سازی همخوانی ندارد.
بازیکنان بسیار روان و راحت تر از نسخه های قبلی در زمین حرکت می کنند. هوش مصنوعی ارتقاء یافته و این پیشرفت به خوبی در جای جای بازی محسوس است و تأثیر مثبتی بر عمل و عکس العمل های بازیکنان گذاشته است. یک سری مهارت های خاص برای ستارگان وجود دارند که با استفاده درست از آن ها می توانید به بازی نمایشی روی آورید. سیستم دریبل زنی، بر خلاف PES 2013 دستخوش تغییرات چندانی نشده، بلکه همان واقع گرا بودن گیم پلی باعث می شود تا به سختی بتوانید چند دریبل سالم در طول هر دیدار داشته باشید. از این رو، ترجیح می دهید که به پاسکاری و جابجا کردن مرتب توپ بپردازید. برای اولین بار در نسخه قبلی، شاهد مکانیزم ترکیبی در سیستم پاسکاری بودیم.

اینبار در PES 2014 نیز همان نوع عملکرد وجود دارد، اما باز هم این واقع گرایی بیش از حد کار دست بازیکنان می دهد، تا جایی که درصد پاس های خطا، بخصوص برای بازیکنان مبتدی در طول مسابقات بسیار بالا می رود و در مقابل میزان جابجایی توپ های سالم کاهش می یابد. متأسفانه مشکل دیگری که در نسخه قبلی تا حدودی رفع شده بود، طریقه و استراتژی قرار گیری و پخش شدن بازیکنان در زمین با یک عقبگرد کامل به PES 2014 منتقل شده و با وجود آنکه واقعی تر از قبل به نظر می رسد، اما به قیمت از دست دادن بسیاری از فرصت های طلایی که اصلی ترین هدف برای انجام یک مسابقه فوتبال تلقی می شوند، تمام شده است.

البته از دست دادن توپ و موقعیت ها اصلاً به معنی قوی تر شدن سیستم دفاعی در بازی نیست و شاهد عملکرد چندان متعادلی در این زمینه نیستیم. دروازه بانی نیز شرایط مشابهی دارد و حتی از بهترین ها و قویترین های این پست نیز نباید انتظار بالایی داشت. در برخی صحنه ها هیچ عکس العملی از خود نشان نمی دهند و در نقش یک نظاره گر، به ثمر رسیدن گل را تماشا می کنند! زمانی که توپ وارد دروازه می شود، تازه شاهد واکنش های آنان هستیم. به این ترتیب، باید گفت که مشکل دروازه بانی و سیستم دفاعی در بازی مناسب نیست و بین خوب و ضعیف متغیر است. در PES 2014، بازی مستقیم و روی آوردن به توپ های بلند نیز دستخوش تغییرات اندکی شده که در راستای واقع گرایی های سازندگان صورت گرفته اند.

بدین معنا که دیگر از شوت های مهلک و سرعتی نسخه های گذشته خبری نیست و این پروسه به شکل معقولانه تر و با شتابی منطقی انجام می شود. این مورد به خودی خود ضعف محسوب نمی شود، اما با در نظر گرفتن سابقه این سری یک نوع وصله ناجور است. قابلیت هایی هم در بازی وجود دارند که هر چند تأثیرات بزرگی ندارند، اما مزیت هایی هر چند کوچک برای PES 2014 به شمار می روند. از مهمترین آن ها، می توان به Heart اشاره کرد که باعث می شود تا نحوه بازی هر بازیکن بر عملکرد کلی تیم تأثیرگذار باشد.

True Ball Tech برای نخستین بار است که در یک شبیه ساز فوتبال مورد استفاده قرار گرفته است. کاربرد اصلی این مکانیزم، این است که باعث می شود تا تمامی عناصر گیم پلی بر مبنای فیزیک و رفتار توپ پردازش شوند. تمامی مدها و بخش های محبوب موجود در نسخه های قبلی هنوز در دسترس هستند و نسبت به گذشته تفاوت چندانی در این قسمت نمی بینیم. یکی از مهمترین ضعف های نسخه جدید همچون گذشته، به مسائل مربوط به لاینسس تیم ها و لیگ های فوتبال بازمی گردد. این مشکل باعث می شود تا اکثر تیم های سابق و همیشگی حاضر در سری نیز مثل همیشه با نام و لوگوهای غیر واقعی حضور داشته باشند.

نتیجه گیری

در حالیکه چشم امید بسیاری به آخرین حضور جدی سری PES در نسل هفتم دوخته شده بود، PES 2014 نمی تواند جانشین شایسته ای برای نسخه ارتقاء یافته سال گذشته باشد. اما اگر به دنبال یک نتیجه گیری کامل و مطمئن هستید، این تنها به خودتان بستگی دارد، زیرا آنچه که در PES 2014 با آن روبرو هستیم، بیشتر سلیقه ای است. اگر به دنبال یک شبیه ساز فوتبال با اندک هیجانات Arcade هستید، این بازی برای شما مناسب است، اما اگر نسخه های کلاسیک این سری را می پسندید، خیر!


نویسنده: علی رضایی

اشتراک گذاری در FaceBook اشتراک گذاری در Twitter google +